विराट, आपण कोण निर्णय घेत आहात …!

विराट आपण असे म्हणू शकता की “मी कसोटी क्रिकेटपासून दूर जात आहे, हे सोपे नाही, परंतु या क्षणी ते योग्य आहे.” परंतु आमच्या चाहत्यांना अचानक आपल्या चाचणी क्रिकेटपासून दूर जाणे सोपे नाही किंवा योग्य वेळही नाही. आपण क्रिकेटचा सर्वोत्कृष्ट न्यायाधीश व्हाल. आपण सर्वात मोठा फिनिशर व्हाल. आपण महान क्रिकेटपटू व्हाल. परंतु आम्ही चाहत्यांना सांगू की क्रिकेटपासून दूर जाण्यासाठी आपली योग्य वेळ काय आहे? आणि आज आपण असे म्हणू शकतो की ही योग्य वेळ नाही. पण आता आपण काय करू शकतो? आपण देखील एक निर्णय घेतला आहे. आणि जेव्हा निर्णय घेतला जातो, तेव्हा आपण योग्य निर्णय घेतला असावा यावर आम्हाला विश्वास ठेवण्यास भाग पाडले जाते. आम्ही निराश आहोत, परंतु आपला निर्णय काय करू शकतो याची खात्री आहे!

विराट तू म्हणालास …

“मी क्रिकेटमध्ये सर्व काही दिले आहे आणि यामुळे मला माझ्या अपेक्षेपेक्षा जास्त दिले आहे. मी या खेळाबद्दल, मैदानावर खेळणा people ्या लोकांसाठी आणि या प्रवासात मला पुढे नेणा every ्या प्रत्येक व्यक्तीबद्दल कृतज्ञ आहे.”

क्रिकेटला आपण जे दिले ते विराट, क्रिकेटने आपल्या अपेक्षेपेक्षा किती अधिक दिले, ही तुमच्यातली एक बाब आहे. परंतु आम्ही आमच्या चाहत्यांना आनंदाचे अफाट क्षण दिले, कदाचित क्रिकेटने आपल्याला दिले नाही. आपण हे समजू शकत नाही, कारण जिथे आनंद त्याला वाटेल त्याप्रमाणे आनंद देते. पण हो, आम्ही इतके स्वार्थी आहोत की आम्ही अद्याप आपल्याकडून अपेक्षा करतो. कारण आम्हाला माहित आहे की आपल्याकडे अद्याप बरेच क्रिकेट शिल्लक आहेत.

विराट तू म्हणालास …

“कसोटी क्रिकेटमध्ये प्रथमच मी १ years वर्षांपूर्वी जर्सी परिधान केले. प्रामाणिकपणे सांगायचे तर, मला असे वाटले नाही की ते मला या प्रकारच्या प्रवासात घेईल. माझी परीक्षा घेतली, मी मला ओळखले आणि मला असा धडा शिकविला, जो मी आयुष्यासाठी एकत्र राहू.”

एक चाहते म्हणून, विराट म्हणून आम्ही हे 14 वर्षे ज्या प्रकारे घडले त्याप्रमाणेच सांगू, हे माहित नव्हते. आपला प्रवास अचानक थांबेल, असा विचारही केला गेला नाही. क्रिकेटने आपल्याकडे बरीच परीक्षा घेतली असावी, परंतु आपण हे अचानक सांगून कमी चाचणी घेतली नाही, धडे शिकवले नाहीत. अडचणींमध्येही संयम राखण्याचा धडा. मजला शोधल्यानंतरच थांबण्याचा धडा. त्याला पाहिजे ते साध्य करण्यासाठी सर्व काही फेकण्याचा धडा. सर्वात मोठा कर्मायोगी बनून मार्ग मोकळा करण्याचा धडा.

क्रिकेट रिक्त आहे

क्रिकेट हा भारताचा धर्म असेल. क्रिकेट कोटी अंत: करणात राहतील. कबूल आहे की, खेळ मोठा आहे, खेळाडू नंतर येतो. कबूल आहे की, खेळाडूंची ओळख गेममधूनच बनविली जाते. पण अपवाद ‘विराट’ आहेत. ज्यामधून स्वतःला एक नवीन ओळख मिळते. ज्यांच्याशी खेळाची मुळे स्वतः खोलवर जातात. ज्याच्याशी स्वतः गेम अभिमान आहे. आधुनिक भाषेत, गेम स्वतःच त्याचे ‘ब्रँड मूल्य’ वाढवते. यासाठी, क्रिकेट कधीकधी विराट, कधीकधी महेंद्रसिंग धोनी, कधीकधी सचिन रमेश तेंडुलकर यांनी मोहित केले.

मी असे म्हणत नाही की यामुळे क्रिकेटची उंची कमी होते. वास्तविक, क्रिकेटला स्वतःच त्या महान वडिलांचा अभिमान आहे, ज्यांची नावे आपल्या मुलांना उजळ करतात. आम्ही चाहते भाग्यवान आहोत, जे आम्ही या खेळाडूंच्या खेळाची मुलाखत घेतली. त्यांना पूर्ण जगा.

मनावर बसून विचार करत आहे

प्रत्येक फेरीत चमत्कारिक भारतीय क्रिकेटचा काही चेहरा होता. जेव्हा गावस्करचा खेळ पडू लागला, तेव्हा कपिल आला. जात असताना, कपिलने सचिनच्या देखाव्यात एक मोठा वारसा सोडला. सचिन जाण्यापूर्वी, भारतीय क्रिकेटला सर्वात मोठा गृहस्थ, सर्वात मोठा विचार, क्रिकेटचा सर्वात मोठा आणि संयमित नेता मिळाला. तो महेंद्रसिंग धोनी होता. धोनी, कोहलीचे स्वरूप भारतीय क्रिकेटच्या ‘विराट’ च्या रूपात आले. भारतीय क्रिकेट मणी या मुकुटांनी सुशोभित केले होते. पण आता पुढे काय? क्रिकेट पाहणे अजूनही पुढे जाईल. या कारणास्तव, क्रिकेट एक जगले. आता हा प्रश्न हृदयासाठी एक वर्ष झाला आहे. पुढील कपिल, सचिन, माही किंवा विराट कोण असेल? क्रिकेट पाहण्याची अनेक कारणे आहेत. पुन्हा क्रिकेट जगण्याचे कारण कोण असेल?